BUYUANG KALOTIAK
Cerita Mini
Teman, ketika sekolah dasar dulu, satu hal yang membuat kami bersama kawan senyum senang adalah, jika pulang sekolah ketemu Tuk Camat Cuci. Tuk Camat Cuci itu tokoh kesukaan anak-anak sekampung, sebab ia ramah, dan mewakafkan waktunya untuk membagi ilmu. Ia tidak menggurui, rapi menanamkan rasa. Kami, tak sadar diajarkan akhlak dan tauhid dari cerita oral yang beliau tuturkan. Berjalan seperti laiknya kakek tua, bertumpu tongkat, kopiah, jenggot dan kadang jaket, ia akan senyum jika kami mendekat.
" Tuak. Carito, tuak!"
"Carito a dek kalian katuju?" Jawabnya menepi ke got dan mdncari batu atau kayu untuk diduduki.
"Carito nobi Musa!"
"Nobi Adam!"
"Indak. Nobi Yusuf!"
"Carito cucu nobi saw, Hasan Husen, lai omuah kalian?"
"Lai Tuk!"
"Nan lain Tuk. Carito nabi lah kodok"
Beliau diam sebentar. Mengambil nafas. Memandang kami satu persatu.
"Atuk carito Buyuang Tungkai, Buyuang Topiak jo Buyuang Kalotiak, dih ......"
Kami diam. Saling pandang. Penasaran.
"Jadih Tuk!!"
Zaman atuk dulu, lun ado urang awang nan jadi pejabat. Apolai pejabat tinggih. Kok lai, mungkin ciek jo duo. Jauah. Jauaaah bona!" Beliau memulai.
"Mako, kok ado anak bujang nan lai codiek, nyo bausao kogheh, ken kaniak, sikola, magang, bakojo supayo barasil iduk."
Kami diam. Menunggu lanjutan.
"Mako Buyuang Tungkai tenar bona kotu itu, sobab inyo berhasil jadi guru, dek gara-gara codiek main ban. Inyo tomat sempe ajo nyeh, tapi kok lah mambao ban pek tanah lapang, kilik-kilik, sipak jauah,....goool. Populer bona Buyuang Tungkai. Banyak klub mambao inyo jadi pemain. Jan sampai tangoran Buyuang Tungkai main. Kok tangoran, pasti ponuah lapangan dek panonton. Asa tibo bola pek kaki inyo, panonton lah basorak.... Gooooll, gooollll......"
Kami senyum. Tuk Camat Cuci makin semangat.
"Pamain lawan lansuang oliek, salah tingkah dek dukungan penonton, gool juo kasudahannyo. Talampau codiek main ban, Buyuang Tungkai dipanggia kapalo dinas, disuruah mambuek surek lamaran pegawai, diangkek jadi guru olah raga."
"Buyuang Topiak Tuak?"
"Buyuang Topiak bitu pulo. Nyo yobona tinggih lompek eh. Main poli, pek ma juo, pasti monang. Bola tinggih, bola tangguang, bola cogok, disapu bersih! Manggabuak simis eh ka tanah. Kadang manukiak ka ubun-ubun. Omuah ponyieh lawan dek inyo. Sado nagori pek kecamatan, sampai ka pikumbuah, basorak nengok Buyuang Topiak main poli. Samo nasib eh jo Buyuang Tungkai, taimbau dek urang bakuaso, diangkek jadi pegawai kantua bupati!"
Kami takagum-kagum. Taragak pulo kami, raso-rasoeh, jadi pemain poli. Bagi bola, angkek, lompek, dar!!!!! Panonton basorak. Ndeh tuan!
"Buyuang Kalotiak Tuk?"
"Aaa Buyuang Kalotiak, ahli main pimpong. Ontah pek ma nyo baraja, simis jo sodok eh, yobona sijadi eh. Kok nonton wak, mato jo oman awak, otomatis manggarik-garik sorang sasuai arah bola. Ka kida, ka suok. Ka kida ka suok. Ka kida pless! Simis. Masuak!"
"Urang simis jo tangan suok, manukiek ka suduk meja, inyo tonang mananti, bola babaliak tonang ka muko net, lawan tapaso maangkek saketek arah ka kida, tapi Buyuang Kalotiak simis jo reket dari kida. Kalotiak paweh! Piiih!! Tibo pek suduk meja, sampai timpuh bola! Kodok ajak itu, sainggo banamo Buyuang Kalotiak. Taimbau pulo dek kantua Bank BRI. Jadi pegawai... Ajak itu lah caro urang awak dulu, jadi pegawai...ba lai omuah kalian jadi atlit olah raga?"
"Lau Tuk!"
"Lai Tuk!!!"